Porady

WPC - kompozyt polimerowo-drzewny od Plastivan

12.08.2015

Kompendium wiedzy Plastivan: WPC (z ang. Wood Plastic Composite) to kompozyt polimerowo - drzewny, na który składają się głównie naturalne włókna drzewne oraz osnowa polimerowa, a także dodatki: antyutleniacze, stabilizatory UV, środki smarne i pigmenty. Powstaje dzięki wykorzystaniu profesjonalnych maszyn w wysokiej temperaturze i ciśnieniu.

Zaletą produktów wykonanych w tej technologii jest nie tylko atrakcyjny wygląd, ale przede wszystkim unikalne połączenie najlepszych cech, pochodzących z dwóch różnych materiałów. Tym samym więc WPC stają się coraz bardziej poważnym konkurentem zarówno dla przemysłu drzewnego jak i branży tworzyw sztucznych.

Do gatunku pierwszego należą kompozyty na bazie PVC (polichlorek winylu). PVC jest powszechnie używany w Polsce i znany również pod skrótami PCV oraz PCW ( PCW – to nazwa poprawna w wersji polskiej), które są popularną aczkolwiek niepoprawną formą. Polimer ten, ze względu na wysokie parametry fizyczne i mechaniczne, które wiążą się z dużą odpornością na działanie czynników zewnętrznych, wykorzystywany jest głównie w budownictwie, do produkcji wyrobów, które ze względu na swój użytkowy charakter, wymagają dużej wytrzymałości. Kompozyt na bazie PVC posiada wszystkie właściwości opisanego polimeru i dlatego też cieszy się rosnącym zainteresowaniem wśród europejskich producentów.

Największe jego atuty to:

  • wysoka odporność na działanie czynników atmosferycznych, takich jak niskie i wysokie temperatury, wilgoć, promienie UV. Deski nie miękną i nie deformują się pod wpływem słońca, nie kruszeją z biegiem lat,
  • wysoka klasa palności – klasa C,
  • niska ścieralność i odporność na korozję chemiczna – pozwala zachować estetyczny wygląd i właściwości antypoślizgowe, nie potrzebują impregnacji i malowania, są łatwe i tanie w utrzymaniu,
  • kompozyty na osnowie PVC są przyjazne środowisku i nadają się w 100% do recyklingu,
  • atrakcyjny wygląd drewna, przy zachowaniu wszystkich właściwości polimerów.

Do gatunku drugiego zaliczamy kompozyty na bazie PP i HDPE (polipropylen i polietylen o podwyższonej gęstości). W tego typu kompozytach nasycenie składnikiem pozyskiwanym z drewna wynosi ponad 50%,co w praktyce nie sprzyja trwałości materiału i przyczynia się do pogorszenia parametrów wytrzymałościowych.

Zwiększenie ilości składnika drewnianego (który może wynosić nawet do 80 %) oraz zastosowanie surowców recyclingowych np. pozyskiwanych z butelek czy plastikowych worków, ma na celu obniżenie kosztów produkcji. Taki kompozyt charakteryzuje się większą kruchością materiału i odpornością na promienie UV, jest zdecydowanie mniej trwały od kompozytu gatunku pierwszego.

Produkcja odbywa się głownie na Dalekim Wschodzie, co jest kolejnym ograniczeniem kosztów, a co za tym idzie obniżeniem jakości. Kompozyt gatunku drugiego charakteryzuje się:

  • brakiem odporności na niskie temperatury,
  • niską klasą palności ,
  • niską odpornością na obciążenia, zarysowania,
  • brak odporności na działanie czynników atmosferycznych – kompozyt podatny jest na zmianę koloru, mięknie pod wpływem promieniowania słonecznego,
  • zawartością metali ciężkich i brak atestu higienicznego- w procesie technologicznym stosowane są tańsze stabilizatory, na bazie cyny i ołowiu, naraża to użytkowników na kontakt z toksycznymi i rakotwórczymi substancjami.

Więcej na stronie firmy - link tutaj.

źródło i zdjęcie: Plastivan