Porady

Leg-Sanit: Łazienka, jak salon

30.07.2015

Salon kąpielowy może stać się miejscem, w którym nie tylko się myjemy ale także z przyjemnością spędzamy czas. Duża powierzchnia daje niemal nieograniczone możliwości aranżacji wnętrza. Pozwala także podzielić łazienkę na strefy użytkowe: sanitarno-kąpielową i wypoczynkową.

Łazienkowe strefy czyli wszystko na swoim miejscu

W strefie sanitarno–kąpielowej dużej łazienki można wyodrębnić miejsca służące różnym czynnościom higienicznym. Warto więc podkreślić i oddzielić od siebie strefę umywalki, strefę ustępu i bidetu oraz strefę wanny i kabiny prysznicowej.

Pierwsza z nich związana jest z myciem rąk, zębów i osobistą toaletą (makijaż, golenie). Model umywalki powinien pasować do wyposażenia łazienki – dlatego warto kupować całe serie ceramiki, projektowane w taki sposób by harmonijnie ze sobą współgrały.

W pobliżu umywalki najlepiej zlokalizować miskę ustępową i bidet. Urządzenia te powinny ze sobą sąsiadować. Możemy je oddzielić od umywalki niskim murkiem, który zwiększy poczucie intymności, a zarazem posłuży do zainstalowania wieszaków i poręczy na ręczniki.

W dużej łazience wannę możemy ustawić z dala od ściany - usytuowana na środku pomieszczenia podkreśli rolę kąpieli. Warto zainstalować model z wygodnym podgłówkiem, wyposażony w uchwyty do wstawania. Jeśli zaś żyjemy w ciągłym pośpiechu i stresie, powinniśmy pomyśleć o urządzeniu nie tylko do kąpieli higienicznych. Wanna z hydromasażem może się stać elementem odpoczynku po męczącym dniu. Dzięki kąpielom szybko odzyskamy siły witalne, a wodny masaż zregeneruje i odświeży ciało, działając relaksująco. Funkcję hydromasażu może mieć także panel prysznicowy.

Kabina prysznicowa służy przede wszystkim do szybkiego odświeżania się. Niezbędna staje się wówczas, gdy mamy trudności z wejściem do wanny. Natrysk jest szczególnie zalecany dla kobiet w ciąży, osób starszych i niepełnosprawnych.

Odpocznij w łazience

Strefa wypoczynkowa może wystrojem odbiegać od klimatu strefy kąpielowej. W tej części łazienki zadbajmy o ciepły, przytulny nastrój sprzyjający rozluźnieniu i wyciszeniu. Możemy tu ustawić leżaki o regulowanych podnóżkach i podgłówkach (do relaksu po kąpieli) lub przyrządy gimnastyczne do ćwiczeń siłowych. To idealne miejsce na szafy i komódki do przechowywania przyborów i przyrządów toaletowych, bielizny do kąpieli (ręczników, płaszczy kąpielowych) oraz środków czystości.

Światło, ciepło i kolory

Bardzo istotne jest zainstalowanie w łazience odpowiedniego oświetlenia. Zaleca się oprawy boczne, gdyż światło padające z boku lepiej oświetla pomieszczenie, stwarza nastrój przytulności i zwiększa poczucie intymności, pozwalając optycznie wyodrębnić poszczególne strefy.

Ważnym elementem w łazience jest okno, które poprawia wentylację oraz pozwala na kontakt ze światłem dziennym.

W łazience powinno być ciepło. Najbardziej neutralnym urządzeniem grzewczym w łazience jest ogrzewanie podłogowe. Miło jest wyjść z kąpieli na ciepłą posadzkę. Dobrze jest też mieć grzejnik, który może również suszyć i grzać ręczniki.

Wprowadzając do łazienki określony kolor pamiętajmy, że barwa zmienia optycznie kształty przedmiotów. Należy więc tak dobierać wyposażenie, pasowało do kolorów i wzorów ścian oraz podłóg. Trzeba także pamiętać, że wprowadzony do wnętrza kolor ma ogromny wpływ na tworzenie nastroju, który jest istotny dla naszego samopoczucia.

Ważną rolę w kształtowaniu nastroju odgrywają również faktura i wzór (np. deseń na kafelkach). Szczególnie ważny jest w tym wypadku powtarzający się motyw, ponieważ decyduje o estetyce wnętrza i stanowi klucz do jego stylu.

W dużym wnętrzu możemy pozwolić sobie na łączenie stylów, nawet tak kontrastowych jak śmiała awangarda ze spokojną tradycją. Wnętrze łazienki stanie się wówczas bardziej wyraziste, a my będziemy odczuwali większy komfort i z przyjemnością będziemy w nim przebywali.

PODŁOŻA POD PŁYTKI CERAMICZNE

Płytki ceramiczne należy kłaść na podłożu o odpowiednich cechach. Podłoże powinno spełniać cztery podstawowe warunki: odpowiednia, suchość, brak zanieczyszczeń, Stabilność, odpowiednia przyczepność

Wszystkie cztery warunki dość rzadko są spełniane równocześnie, wtedy zachodzi też potrzeba odpowiedniego przygotowania powierzchni - oczyszczenia, wyrównania, uzupełnienia braków, poprawy spoistości.

Płytki ceramiczne można kłaść zarówno na stare podłoża wcześniej pokryte już jakimiś materiałami, jak i na nowe powierzchnie betonowe lub gipsowe.

Stare podłoża

Podłoże ze ściany malowanej farbą olejną lub emulsyjną

Tak wykończone podłoża sprawiają najwięcej problemów przy układaniu nowych płytek. Aby zapobiec problemom należy usunąć warstwę farby - można to zrobić w sposób mechaniczny (zdrapując pieczołowicie farbę) lub korzystając z dodatkowych preparatów chemicznych ułatwiających usuwanie starych powłok malarskich. Preparaty takie powodują rozmiękczanie i pęcznienie warstwy farby, znacznie ułatwiając jej zdjęcie np. szpachelką. Gdy farba bardzo silnie przylega do podłoża i trudno ją usunąć, można użyć innego sposobu - ponakłuwać ścianę, przebijając warstwę farby. Powierzchnia nakłutych miejsc powinna wynosić przynajmniej jedną trzecią powierzchni płytki.

Podłoże ze starych płytek

Jeśli poprzednia warstwa płytek dobrze się trzyma, podłoże takie jest stabilne i można na nim położyć następną warstwę glazury. Siłę przylegania starych płytek najlepiej sprawdzić poprzez opukiwanie - jeśli płytki nie wydają głuchego odgłosu, to znaczy że dobrze przylegają. Jeśli okaże się, że część starych nie przylega należycie (wydaje głuchy odgłos) należy je wówczas zdjąć, a miejsca po nich uzupełnić masą wyrównującą.

Przed ułożeniem nowych płytek powinniśmy dokładnie oczyścić powierzchnię starych – należy je odtłuścić przemywając powierzchnię sodą kaustyczną, a następnie obficie spłukać wodą. Zwróćmy szczególną uwagę na należyte oczyszczenie spoin.

Podłoża po usunięciu starych płytek

Jeśli po zerwaniu starych płytek stara zaprawa wystarczająco mocno przylega do ściany, wówczas możemy ją zostawić, wyrównując tylko ubytki masą wyrównującą.

Jeśli nie można położyć płytek na poprzednich powierzchniach materiałów, wówczas należy skuć ze ścian stare zaprawy. Jednak przed położeniem nowej warstwy płytek, ścianę taką trzeba otynkować - pamiętając o zachowaniu pionu ściany i utworzeniu równej płaszczyzny tynku. Świeżo położonej warstwie tynku należy także pozostawić czas na wyschnięcie - zwykle około jednego tygodnia na każdy centymetr grubości. Jeśli położymy nowe płytki na nie do końca wyschniętym tynku, wówczas na skutek naprężeń powstających w schnącym tynku na płytkach mogą pojawić się drobne rysy i pęknięcia.

Nowe podłoża

Nowe podłoże powinno być suche i "wyleżane" - od jego położenia powinno minąć od kilkunastu dni do kilku miesięcy.

Beton

Płytki można kłaść na podłożu betonowym wylewanym co najmniej trzy miesiące wcześniej. W przeciwnym razie naprężenia powstające w betonie w trakcie jego wysychania mogą spowodować pękanie zbyt pospiesznie przyklejonych płytek. W przypadku powierzchni betonowych przed położeniem nowych płytek wskazane jest użycie emulsji gruntującej.

Podłoża gipsowe

Jeśli zamierzamy położyć płytki na powierzchni płyt gipsowych, należy je wówczas zagruntować odpowiednią emulsją gruntującą.

Emulsja taka zmniejszy nasiąkliwość podłoża i zabezpieczy klej przed zbyt szybkim wysychaniem. Wprawdzie zdaniem producentów płyt gipsowych są one zagruntowywane przeciw wilgoci już w czasie produkcji, jednak dla pewności należy je dodatkowo zabezpieczyć poprzez pomalowanie odpowiednimi preparatami. Takie zabezpieczenie powierzchni zapobiega pęcznieniu podłoża pod wpływem wilgoci i odpadaniu płytek.

źródło i zdjęcia: Leg-Sanit

Firma powiązana:

Leg-Sanit Spółka jawna

Telefon 22 666 21 17-18
www.leg-sanit.pl
poczta@leg-sanit.pl

Leg-Sanit Spółka jawna